Jak rozpoznać kompetentnego praktyka kambo: 9 pytań

Dlaczego to ważne

Kambo w Polsce nie jest regulowane. Każdy może kupić deszczułkę w internecie, obejrzeć kilka filmów i ogłosić „ceremonię”. Opisane w literaturze powikłania wydarzyły się głównie tam, gdzie nikt nie pytał o zdrowie, pozwalano pić bez ograniczeń albo nakładano za dużo. Dlatego wybór praktyka to jedna z najważniejszych decyzji przed kambo.

Dziewięć pytań

1. Gdzie i kiedy się szkoliłeś i czy mogę zobaczyć dokument? IAKP (International Association of Kambo Practitioners) i kilka porównywalnych szkół prowadzą szkolenia z anatomii, farmakologii peptydów, pierwszej pomocy i praktyki. Ukończone szkolenie nie jest licencją medyczną, ale jego brak powinien zapalić lampkę. Praktyk, który się obraża na to pytanie, odpowiedział. W moim przypadku to szkolenie IAKP ukończone w 2020 roku; dokument pokazuję każdemu, kto poprosi.

2. Czy pytasz o zdrowie przed spotkaniem? Właściwa odpowiedź: tak, pisemnie przed i w rozmowie na miejscu, a przy chorobach i lekach odsyła do lekarza. Jeśli pierwsze pytanie o zdrowie pada w dniu ceremonii, albo nie pada wcale, nie idź.

3. Czy odmawiasz ludziom? Zapytaj wprost, komu ostatnio odmówił i dlaczego. Praktyk, który „nigdy nie musiał odmawiać”, albo nie pyta, albo nie słucha odpowiedzi. Zapytaj też, czy rozmowa może „załatwić” przeciwwskazanie. Nie może.

4. Jak podchodzisz do picia wody? Dobra odpowiedź brzmi: ostrożnie, indywidualnie, z obserwacją każdej osoby, bo nadmiar wody może za bardzo obniżyć stężenie sodu we krwi. „Ile dasz radę”, „im więcej, tym lepiej”, „pij, żeby lepiej wymiotować” to odpowiedzi, po których wychodzisz.

5. Ile punktów przy pierwszym razie? Mało. Jeśli ktoś proponuje początkującemu dużo punktów albo mówi o „mocnym wejściu”, to zły znak.

6. Czy zostajesz przy mnie przez całe działanie? Tak, bez wyjątków. Praktyk, który nakłada i wychodzi do kuchni, nie jest praktykiem. Zapytaj też, ile osób ma pod opieką naraz i kto mu pomaga. U nas sesje odbywają się w grupach po trzy osoby, z kilkoma osobami do pomocy.

7. Co robisz, jeśli coś pójdzie nie tak? Powinien mieć apteczkę, telefon, znać adres do podania pogotowiu, wiedzieć, czym jest hiponatremia i jak wygląda, i wzywać pomoc bez zwłoki. Dobry praktyk ma taki plan, nawet jeśli nigdy nie musiał go użyć.

8. Skąd pochodzi Twoje kambo? Nazwa ludu, region, najlepiej osoba. „Z zaufanego źródła” bez szczegółów to nic.

9. Czego kambo nie zrobi? Dobry praktyk ma gotową, długą odpowiedź: nie służy do leczenia chorób, nie zastępuje lekarza, nie „oczyszcza z toksyn”, nie rozwiązuje za Ciebie niczego. Jeśli słyszysz tylko o tym, z czego kambo rzekomo „wyciąga”, jesteś u sprzedawcy, nie u praktyka.

Sygnały ostrzegawcze w jednym miejscu

• Brak pytań o zdrowie albo pytania dopiero w dniu ceremonii.
• Picie wody bez ograniczeń, „żeby lepiej wymiotować”.
• Dużo punktów na start, nacisk na „moc”.
• Grupy po 20 i więcej osób na jednego praktyka.
• Zdjęcia uczestników w trakcie reakcji publikowane w mediach społecznościowych.
• Obietnice zdrowotne, „świadectwa cudownych wyzdrowień”.
• Presja czasu, „ostatnie miejsce”, brak możliwości odwołania.
• Sprzedaż deszczułek do użytku domowego.

Zadaj te pytania mnie

Odpowiedzi na wszystkie dziewięć są na tej stronie. Jeśli którakolwiek Cię nie przekonuje, napisz. Wolę trudną rozmowę przed niż łatwą po.